Were-Di dames 1 – VVC-Vught dames 1

(Door Hanne van Aart)

Na de gevoelige nederlaag vorige week tegen de Roze Vogels was het zaak om deze week in Gemert weer een overwinning neer te zetten. Gewoon omdat winnen leuker is, het bier lekkerder smaakt en omdat verliezen niet strookt met onze ambitie om richting regiodivisie stappen te zetten.

We moesten in de zaal enige tijd wachten totdat het veld leeg was, er waren nogal wat 3-2 wedstrijden gespeeld voor onze wedstrijd. Geen probleem, lekker lang de tijd om goed warm te worden!
Het inslaan verliep zoals vaker wat matig. Sanne probeert al passend in haar rol te komen maar moet eigenlijk wekelijks een helmpje opzetten omdat rechtdoor aanvallen niet in iedere jeugdopleiding tot het standaard lespakket behoort. Ook geen probleem, is alleen maar olie op het vuur van de Vughtse dames. Toekomstige tegenstanders, jullie zijn gewaarschuwd 😉

De eerste set stuurde Paul naast onze libero Sanne ook Fenne, Lieke, Lotte, Eva, Kim en Lies het veld in. De set modderde een beetje aan (vanaf de kant beschouwd). We pakten een aantal punten voorsprong, lieten de dames uit Gemert wat punten terugkomen maar zonder eigenlijk al te veel moeite stond er al snel 24 voor VVC op het scorebord en was slechts 1 punt dus nog nodig voor een goede start. Maar dat laatste puntje liet wat op zich wachten. Were-Di liet zien dat zij niet voor niets de derde plaats bezetten en werkten zich punt voor punt terug tot 23-24. Paul stuurde Hanne het veld in om het laatste punt binnen te slaan, Fenne concentreerde zich op het geven van een snelle set-up (waarvoor dank!) en met 23-25 werd er gewisseld van speelhelft.

De tweede set werd in dezelfde opstelling gestart als de eerste set. In tegenstelling tot de eerste set was Were-Di in geen velden of wegen meer te bekennen en de voorsprong van Vught werd groter en groter. Lies serveerde er lustig op los, Fenne kon lekker verdelen en als trein gingen we richting de 25. Eerlijk is eerlijk, aantrekkelijk volleybal was het zeker van beiden kanten niet maar ach, punten zijn punten en dan spelen we een andere keer wel Samba volleybal. De voorsprong bedroeg maar liefst 10 punten en met 12-22 op het scorebord was er geen vuiltje aan de lucht. Kat in het bakkie. Deidre nam de plaats in van Lieke en mocht minuten maken. Ongeveer op dat moment besloten de dames uit Gemert gas te geven. Serverend werd er enorme druk gelegd op onze passers, die even volledig van slag waren. En verdorie, punt voor punt balden de dames uit Gemert zich tot gelijke hoogte! Ongekend spektakel toen de minder briljante scheidsrechter een service van Gemert uit zag gaan, terwijl de overige 200 aanwezigen de bal echt anderhalve meter in zagen vallen. Dat brak het verzet van Were-Di en door het oog van de naald zette VVC 26-28 op het scorebord.

De derde set is niet gespeeld.

Als je de derde set als team niet speelt en de stand inmiddels 1-2 is, is een vierde set vanalles. Levensgevaarlijk, een kans, uitdaging, probleem, doffe ellende, spannend, hysterisch en een fysieke uitputtingsslag. Dit ging de set worden van dood of de gladiolen. Waar Hymke ons al een hele week mee om de oren slaat, moest vandaag werkelijkheid worden. No guts, no glory. Gas op die lolly, bloed aan de paal, eraan met die …… Met een nieuwe opstelling begon Vught aan de vierde set. Dana als spelverdeelster, Eva en Lotte als middens, Sanne natuurlijk als libero, Lies op de dia en Kim en Hanne als passer/lopers. Hopend op dynamiek en balans ging Paul op de bank zitten. Dat laatste flesje Lynn ging hij niet meer halen.

De vierde set leek op de eerste set. Na een kansloze derde set zocht VVC naar nieuw elan en was Were-Di duidelijk van plan er een 3-2 wedstrijd van te maken. Maar daar hadden we geen zin in. Deidre moest snel weg, Fenne was weer SpringDing (Alaaaaaf!) en de rest wilde gewoon aan het bier en naar de McDonald’s. Gestaag werd er geknokt voor een kleine voorsprong. Pas halverwege de set kon er dankzij goed serverend werk en een degelijke verdediging een klein gat geslagen. Dana kon haar aanvallers prima aanspelen en dan spelen we het spel waar we goed in zijn. Hoog en hard, de kernbegrippen van VVC. Met 20-25 voor VVC was de ontlading groot en de 1-3 overwinning binnen!

Na de wedstrijd bleek dat de dames van Were-Di meer punten gescoord hadden dan VVC (94-86), waarvan de oorzaak duidelijk terug te vinden is in de niet gespeelde derde set. Volgend weekend is het inhaalweekend en aangezien VVC niets in hoeft te halen, zijn we een weekend vrij. 28 november treden de rooi-zwarten weer aan in de eigen Martinihal, om ook de dames van Shock met zo min mogelijk punten terug te sturen naar Boekel.

Zeg, wie staan er eigenlijk bovenaan?!

Foto’s van de wedstrijd

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *